image
ul. Poznańska 15, 62-005 Owińska k/Poznania

Ustawa o terminach zapłaty | PSCO

Ustawa o terminach zapłaty

28 kwietnia 2013r. weszły w życie nowe przepisy, które dotyczą niemal wszystkich przedsiębiorców, w tym właścicieli Centrów Ogrodniczych. „Ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych”, bo o niej mowa, będąca polskim odpowiednikiem jednej z dyrektyw Unii Europejskiej, ma na celu zwalczanie zatorów płatniczych i dyscyplinowanie stron umowy do stosowania „cywilizowanych” terminów zapłaty.

Nowe uregulowanie ma zastosowanie do umów, których przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi. Przepisy wspomnianej ustawy nie dotyczą jednak długów objętych postępowaniem upadłościowym lub naprawczym, umów dotyczących czynności bankowych oraz umów, których stronami są podmioty sektora finansów publicznych.

Założeniem dyrektywy, będącej podstawą „Ustawy terminach zapłaty w transakcjach handlowych” jest zachęcenie uczestników obrotu gospodarczego do stosowania terminów zapłaty nie dłuższych, niż 30 dni.

Stosownie do postanowień omawianej ustawy, nawet jeśli strony transakcji handlowej przewidziały w umowie termin zapłaty dłuższy niż 30 dni, to wierzyciel może żądać zapłaty odsetek ustawowych po upływie 30 dni.  W takim przypadku 30 dni liczonych jest od dnia spełnienia świadczenia przez wierzyciela i doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, do dnia faktycznej zapłaty, jednakże nie dłużej niż do dnia wymagalności świadczenia pieniężnego, tj. wyznaczonego przez wierzyciela dnia zapłaty.

Jeżeli strony nie ustaliły w umowie terminu zapłaty, to już po upływie 30 dni, liczonych od dnia spełnienia jego świadczenia do dnia zapłaty, ale nie dłużej nie do dnia wymagalności świadczenia, wierzycielowi przysługują odsetki ustawowe bez konieczności kierowania w tym zakresie wezwania do zapłaty dla dłużnika.

Ustawa przewiduje ponadto, że terminy zapłaty w transakcjach między przedsiębiorcami, liczone od dnia doręczenia faktury lub rachunku, potwierdzających zrealizowanie dostawy towaru lub wykonanie usługi, nie mogą przekraczać 60 dni kalendarzowych. Termin ten może zostać wydłużony przez strony poprzez dokonanie stosownego zapisu w umowie, jednak wyłącznie pod warunkiem, że takie ustalenie nie będzie sprzeciwiało się społeczno-gospodarczemu celowi umowy i zasadom współżycia społecznego, a także będzie obiektywnie uzasadnione biorąc po uwagę właściwość towaru lub usługi. Należy pamiętać, że  przedłużenie terminu może zostać dokonane wyłącznie w umowie w formie pisemnej, a nie wyłącznie w treści faktury VAT czy rachunku.

W przypadku, jeśli jednak w umowie przewidziano termin zapłaty dłuższy, niż 60 dni, wierzycielowi, który spełnił swoje świadczenie po upływie 60 dni przysługują odsetki podatkowe.

Przepisy „Ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych” mówią także o badaniu towaru lub usługi celem potwierdzenia zgodności towaru lub usługi z umową. Czas trwania tego badania nie może być sprzeczny ze społeczno-gospodarczym celem umowy i zasadami współżycia społecznego. Musi też być obiektywnie uzasadniony i nie może przekraczać 30 dni, liczonych od dnia otrzymania towaru lub usługi. Gdy strony umówiły się na badanie zgodności i dłużnik otrzymał fakturę lub rachunek przed dniem rozpoczęcia badania towaru lub w trakcie tego badania, termin zapłaty jest liczony od dnia zakończenia badania towaru lub usługi.

Zapisy „Ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych” zawierają także pojęcie stałej rekompensaty, co ma na celu zwrot wierzycielowi kosztów poniesionych przy dochodzeniu kwoty należnej. Od dnia nabycia przez wierzyciela uprawnienia do naliczania odsetek z tytułu przekroczenia terminów zapłaty należności, wierzyciel może naliczyć kwotę 40 Euro przeliczonych na złote według średniego kursu Euro ogłaszanego przez NBP ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne. W niektórych przypadkach kwota ta może nie pokryć faktycznie poniesionych kosztów dochodzenia należności – w takiej sytuacji wierzycielowi oczywiście przysługuje zwrot udokumentowanych kosztów przewyższających 40 Euro (np. kosztów sądowych).